Η μείωση των εισφορών και

το προκαλούμενο έλλειμμα

Το 2016 το Σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του θα πρέπει εκτός από τα έσοδα που θα έχει από εισφορές εργαζομένων, εργοδοτών και κρατικές επιχορηγήσεις να εξασφαλίσει επιπρόσθετα 950 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό αυξάνεται το 2017 στα επίπεδα του 1,88 δις ευρώ, το 2018 στα επίπεδα του 2,14 δις ευρώ, το 2019 στα επίπεδα του 2,40 δις ευρώ, το 2020 2,67 δις ευρώ και εξελίσσεται σταδιακά αυξανόμενο τις επόμενες δύο δεκαετίες. Έτσι με αυτά τα δεδομένα η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών κατά 3,9% επιπλέον της μείωσης 1,4% των εργοδοτικών εισφορών αποστερεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης από έσοδα τουλάχιστον της τάξης του 1 δις ευρώ τον χρόνο, επηρεάζοντας αρνητικά το ελάχιστο αποθεματικό κεφάλαιο ή το σημερινό επίπεδο των συντάξεων εάν δεν εξασφαλισθούν βραχυπρόθεσμα και μεσ-μακροπρόθεσμα οι αναγκαίοι πόροι.

 

Θεωρητικά ένα μέρος του νέου προκαλούμενου ελλείμματος μπορεί να καλυφθεί από την αύξηση της απασχόλησης. Όμως, σε ποσοτικούς και συγκεκριμένους όρους η κάλυψη του 1 δις ευρώ τον χρόνο προϋποθέτει αύξηση της απασχόλησης τουλάχιστον κατά 300.000 άτομα. Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι εάν για παράδειγμα το 2015 στην χώρα μας η αύξηση του ΑΕΠ θα είναι 1,5% (αισιόδοξο σενάριο), η προκαλούμενη αύξηση της απασχόλησης θα είναι 22.000 νέες θέσεις εργασίας και τα επιπλέον έσοδα της κοινωνικής ασφάλισης από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών θα είναι 66 εκατ. ευρώ, ποσό ελάχιστο σε σχέση με αυτό του προκαλούμενου ελλείμματος. Κατά συνέπεια το νέο προκαλούμενο έλλειμμα θα πρέπει να καλυφθεί από νέους πρόσθετους πόρους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι νέες παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας για την απασχόληση κυριαρχούνται από πολιτικές επιδοτούμενης απασχόλησης και από πολιτικές αύξησης της εκ περιτροπής εργασίας, της μερικής, της προσωρινής και εποχικής απασχόλησης. Σήμερα στην Ελλάδα δύο στους πέντε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα απασχολούνται με τις προαναφερόμενες ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Ως εκ τούτου, ενώ η πρόβλεψή μας για το επίπεδο της ανεργίας το 2014 είναι ότι θα κινηθεί μεταξύ του 29%-30% (29,5%), λόγω των προαναφερόμενων παρεμβάσεων των ευέλικτων πολιτικών απασχόλησης εκτιμούμε ότι από 27,5% το 2013 θα αυξηθεί στο 28,5% το 2014. με άλλα λόγια, οι πολιτικές ευελιξίας της εργασίας και ευελιξίας των μισθών αποδεικνύεται ότι δεν αντιμετωπίζουν την ανεργία με την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά ανακυκλώνουν στην διάρκεια του έτους τους ανέργους με μορφές μερικής και προσωρινής απασχόλησης.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡA AΡΘΡΑ

Ασύμμετρες αντιφάσεις

Ανεργία και

πολιτικές αντιμετώπισής της

ΜΜΕ και απασχόληση

Ανεργία, εργασιακές σχέσεις και εισοδήματα

ΑΡΘΡΑ

Oικονομική κρίση και

κοινωνικό κράτος

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2013

Η μετανάστευση από και

προς την Ελλάδα

Απολογισμοί και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2010

Κοινωνική ασφάλιση

Η διαρκής κρίση και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Η κοινωνική πολιτική μετά

την κρίση του κράτους πρόνοιας

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΛΕΤΣΟΣ

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Αναλογιστική μελέτη ΙΚΑ - ΕΤΑΜ

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ,

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΓΙΟΣ,

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΟΓΛΟΥ

ΙΝΕ (ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), 2007

Εργασία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 2001

Υγεία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 1999

ΒΙΒΛΙΑ

Επικοινωνία

E-MAIL: savvas.robolis@gmail.com

FIND US:

PHOTOGRAPHY: GEORGE TSAFOS

DESIGNED BY:

Copyright © 2016

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

graphics