ΜΜΕ και απασχόληση

Ι. Τα δεδομένα του παρόντος και του μέλλοντος

1. Σημειώνουμε ότι τόσο από την ανάλυση της σημερινής οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης όσο και από τις συνέπειες της ασκούμενης πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης κατά την περίοδο 2010-2013 και τις προβλέψεις για το 2014, προκύπτει αυτό που εμείς αξιολογούμε ως «πρόγραμμα πλήρους απαξίωσης (εισόδημα, εργασιακές σχέσεις απασχόληση, κοινωνική προστασία) της εργασίας και επιλεκτικής απαξίωσης των επιχειρήσεων». Επίσης προκύπτει ότι τα δύσκολα για την ελληνική οικονομία και τις επιχειρήσεις της μεταποίησης και του εμπορίου δεν ήταν μόνο στο παρελθόν (κλείσιμο τουλάχιστον 230.000 επιχειρήσεων που δημιούργησε μία αναγκαστική επιχειρηματική εφεδρεία αγνώστου προοπτικής) και στο παρόν είναι και στο μέλλον. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα μείγμα πολιτικής «δογματικής επιμονής του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος», με σοβαρές διαχειριστικές-δημοσιονομικές αλλά και διαρθρωτικές επιπτώσεις στον πυρήνα της πραγματικής οικονομίας (κεφαλαιακό απόθεμα και απασχόληση), γεγονός που δυσχεραίνει τις συνθήκες και τους όρους ανάταξης της οικονομίας και των ΜΜΕ επιχειρήσεων. Η παράταση της ασκούμενης πολιτικής λιτότητας μετασχηματίζει την ελληνική οικονομία σε οικονομικό σχηματισμό μεγάλου κινδύνου με χαρακτηριστικά υπανάπτυξης, καθεστώτος και κανονικότητας.

 

2. Αυτό σημαίνει ότι στην μείωση του 25% του ΑΕΠ που έχει συντελεσθεί, η ελληνική οικονομία μέχρι το 2025 θα επαναστατήσει μόνο το 15%. Το υπόλοιπο 10% έχει απωλεσθεί λόγω της μερικής απαξίωσης του κεφαλαιακού αποθέματος που έχει συντελεσθεί στην Ελλάδα με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για το επίπεδο του παραγόμενου πλούτου, των πόρων και της απασχόλησης.

 

3. Το ίδιο και με την ανεργία, όπου μετά τον κύκλο της ύφεσης (ΙΝΕ ύφεση το 2014, ανάκαμψη αναιμική το 2015), πολύ δύσκολο θα διαμορφωθεί κάτω από το 17% μέχρι το 2026 ακόμη και με το αισιόδοξο σενάριο ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ 3,5%-4% (50.000 νέες θέσεις εργασίας το χρόνο) καθώς αυτό το ποσοστό αποδίδεται κατά κύριο λόγο, στα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι για να επιστρέψει η ελληνική οικονομία σε επίπεδα ανεργίας του έτους 2009 (450.000 άνεργοι) και να δημιουργήσει το ένα εκατομμύριο θέσεων  εργασίας  που χάθηκαν την περίοδο 2009-2013 ακόμη και με αυτό το αισιόδοξο σενάριο ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ, θα χρειαστούν τουλάχιστον 20 χρόνια. Με άλλα λόγια, με αφετηρία την προοπτική μίας αναιμικής ανάκαμψης την περίοδο 2015-2025 (αύξηση ΑΕΠ 1,5% τον χρόνο) στην ελληνική οικονομία, εκτιμάται ότι η ανεργία θα μειωθεί στο τέλος της ερχόμενης δεκαετίας κατά 220.000 άτομα. Κατά συνέπεια η ασθενής αυτή εξέλιξη στον τομέα μείωσης της ανεργίας δεν θα είναι ικανή να αμβλύνει ουσιαστικά την ισορροπία τρόμου που έχει δημιουργηθεί στην ελληνική αγορά εργασίας όπου 1.400.000 άνεργοι αντιστοιχούν σε 1.400.000 απασχολούμενους του ιδιωτικού τομέα.

 

4. Η κατάσταση αυτή στο παρόν και στο μέλλον των επιχειρήσεων (ειδικότερα των ΜΜΕ της μεταποίησης και των εμπορικών) της απασχόλησης (50% ευέλικτες μορφές) και της ανεργίας περιβάλλεται και από το γεγονός ότι από τις 728.282 επιχειρήσεων της χώρας, οι 727.883 επιχειρήσεις είναι ΜΜΕ. Επίσης από το σύνολο των 728.282 επιχειρήσεων οι 196.695 επιχειρήσεις και με τα παραρτήματά τους σε διάφορες περιοχές 230.858 επιχειρήσεις απασχολούν  (980.000 άτομα δηλαδή 70% των απασχολούμενων) εργαζόμενους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου κατά πλειοψηφία (177.447 επιχειρήσεις) από 1-10 άτομα.

 

ΙΙ. Αναγκαιότητα σχεδιασμού της εναλλακτικής πολιτικής

1. Οι προοπτικές αυτές στην Ελλάδα αναδεικνύουν την αναγκαιότητα κατανόησης και σχεδιασμού της ανάπτυξης και ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας και των επιχειρήσεων με την λήψη μη συμβατικών μέτρων πολιτικής δηλ. εκτός του νεοφιλελεύθερου τόξου, με κεντρικό στόχο τόσο την αλλαγή του στόχου, των μέσων και του περιεχομένου του αναπτυξιακού προτύπου, όσο και της ενδυνάμωσης των ρυθμών ανάπτυξης, προκειμένου να δημιουργηθούν παραγωγικές και δυναμικές συνθήκες δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και απορρόφησης της ανεργίας.

 

2. Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι η ευελιξία της απασχόλησης και των μισθών, η απασχολησιμότητα, οι παθητικές και οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης και τελευταία η μαθητεία περισσότερο διαχειρίζονται την άμβλυνση της οξύτητας της ανεργίας παρά ανακόπτουν ουσιαστικά και αποτελεσματικά την πορεία αύξησής της, με αποτέλεσμα να μην συνιστούν πολιτικές που δημιουργούν θέσεις εργασίας.

 

3. Παράλληλα, η γραφειοκρατία, η έλλειψη χρηματοδότησης (το ποσοστό μη επιτυχών αιτήσεων των ΜΜΕ για παροχή τραπεζικών δανείων ανέρχεται στο 36% στην Ελλάδα έναντι 23% στις άλλες χώρες της ΕΕ), το θεσμικό, το κανονιστικό και το φορολογικό πλαίσιο που γεννά διαφθορά, ενώ μεγάλες καθυστερήσεις καταγράφονται στις πληρωμές τόσο από το δημόσιο (65 ημέρες έναντι 25 ημέρες στην ΕΕ) όσο και μεταξύ των επιχειρήσεων.

 

4. Έτσι, βασικό μη συμβατικό μέτρο πολιτικής εξόδου από την κρίση αποτελεί η διευρυμένη προστασία των ανέργων και η ρύθμιση της αγοράς εργασίας καθώς και η διαμόρφωση των μισθών διαμέσου των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

 

5. Επίσης μη συμβατικό μέτρο αποτελεί η επιβεβλημένη στην Ευρώπη ένταξη της πολιτικής καταπολέμησης της ανεργίας στην μακρο-οικονομική πολιτική. Στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται : α) εγκαθίδρυση της στρατηγικής ισομερούς ανάπτυξης μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. και β) η προσθήκη στα τρία κριτήρια του Μάαστριχτ  (χρέος, έλλειμμα, πληθωρισμός) τέταρτου κριτηρίου που θα αναφέρεται στο επίπεδο της απασχόλησης ή της ανεργίας, ως αναγκαίο μέτρο ουσιαστικής και αποτελεσματικής αντιμετώπισης της ανεργίας στην Ευρώπη και στα κράτη-μέλη.

 

6. Επιπλέον επιβάλλεται ο σχεδιασμός και η άσκηση πολιτικών:

i. σύζευξης των επενδυτικών προτεραιοτήτων στην Ελλάδα με τις αναπτυξιακές, κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες για την άμεση δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αύξηση του εισοδήματος.

ii. σύνδεσης των δημόσιων χρηματοπιστωτικών πολιτικών (ρευστότητα) και των ιδιωτικών επενδύσεων με την διάρθρωση του παραγωγικού συστήματος της χώρας (επιλογή ηγετικών κλάδων παραγωγής, συμπληρωματικοί κλάδοι παραγωγής) και των ΜΜΕ επιχειρήσεων για την βραχυπρόθεσμη αύξηση της απασχόλησης.

iii. μεταμόρφωσης και ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης (clusters) σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο (μελέτες προσδιορισμού των περιφερειακών αναπτυξιακών δυνατοτήτων και των περιορισμών) που μονοκαλλιεργείται από τις υπηρεσίες και τον τουρισμό με σχεδιασμό και βιωσιμότητα για την μεσοπρόθεσμη, σε παραγωγικούς όρους, αύξηση της απασχόλησης, της παραγωγικότητας και του εισοδήματος.

 

7. Με άλλα λόγια, η εναλλακτική στρατηγική της ανασυγκρότησης της οικονομίας και των επιχειρήσεων αλληλοτροφοδοτεί την ανάπτυξη με την απασχόληση σε αντίθεση με την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης που αλληλοτροφοδοτεί την ύφεση με την ανεργία.

 

ΑΡΘΡΑ

Oικονομική κρίση και

κοινωνικό κράτος

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2013

Η μετανάστευση από και

προς την Ελλάδα

Απολογισμοί και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2010

Κοινωνική ασφάλιση

Η διαρκής κρίση και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Η κοινωνική πολιτική μετά

την κρίση του κράτους πρόνοιας

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΛΕΤΣΟΣ

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Αναλογιστική μελέτη ΙΚΑ - ΕΤΑΜ

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ,

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΓΙΟΣ,

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΟΓΛΟΥ

ΙΝΕ (ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), 2007

Εργασία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 2001

Υγεία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 1999

ΒΙΒΛΙΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡA AΡΘΡΑ

Ασύμμετρες αντιφάσεις

Ανεργία, εργασιακές σχέσεις και εισοδήματα

Ανεργία και

πολιτικές αντιμετώπισής της

Η μείωση των εισφορών και

το προκαλούμενο έλλειμμα

Επικοινωνία

E-MAIL: savvas.robolis@gmail.com

FIND US:

PHOTOGRAPHY: GEORGE TSAFOS

DESIGNED BY:

Copyright © 2016

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

graphics