Ανασυγκρότηση ή μετάλλαξη

της ελληνικής οικονομίας;

Η ευελιξία απασχόλησης αποκρύπτει

την ανεργία και αυξάνει τις ανισότητες

Η αύξηση των συνταξιούχων και

ο σύγχρονος Καιάδας

Η επόμενη μέρα

της παγκοσμιοποίησης

ΑΡΘΡΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡA AΡΘΡΑ

Η Οδύσσεια του Ασφαλιστικού

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΕΤΣΗΣ

εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ, 2016

Oικονομική κρίση και

κοινωνικό κράτος

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2013

Η μετανάστευση από και

προς την Ελλάδα

Απολογισμοί και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2010

Κοινωνική ασφάλιση

Η διαρκής κρίση και προοπτικές

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ,

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Η κοινωνική πολιτική μετά

την κρίση του κράτους πρόνοιας

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΛΕΤΣΟΣ

εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2005

Αναλογιστική μελέτη ΙΚΑ - ΕΤΑΜ

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ,

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΓΙΟΣ,

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΟΓΛΟΥ

ΙΝΕ (ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), 2007

Εργασία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 2001

Υγεία και οικονομία

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ, 1999

ΒΙΒΛΙΑ

Ρομπότ και εργασία

Από τους: Σάββα Ρομπόλη, Βασίλειο Μπέτση

Η επέκταση της εφαρμογής των νέων τεχνολογιών ως βασικής προϋπόθεσης βελτίωσης του επιπέδου παραγωγικότητας και ενίσχυσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας, αποτελούσε και αποτελεί τη στρατηγική επιλογή των επιχειρήσεων και των οικονομικών σχηματισμών, ιδιαίτερα στα πλαίσια των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στο πεδίο του διεθνούς καταμερισμού εργασίας. Η στρατηγική αυτή επιλογή, ιδιαίτερα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνδυάστηκε από τις ασκούμενες πολιτικές

της απασχολησιμότητας, των ευέλικτων μορφών απασχόλησης και της αγοράς εργασίας γενικότερα, της απορρύθμισης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων καθώς και της συρρίκνωσης

του κοινωνικού κράτους. Όμως, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, στις σημερινές συνθήκες του διεθνούς ανταγωνισμού, η βελτίωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητας

δεν επιτυγχάνεται με την εφαρμογή της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας και

την αποδιάρθρωση του κράτους-πρόνοιας.

 

Πράγματι, όπως αποδεικνύεται από τα διεθνή στατιστικά συγκριτικά στοιχεία, ο συντελεστής μείωσης του κόστους εργασίας ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος με την εφαρμογή του κοινωνικού dumping,είναι πολλαπλάσια μικρότερος από τον αντίστοιχο, με την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών και ιδιαίτερα της ρομποτικής, του αυτοματισμού και της τεχνητής νοημοσύνης στην παραγωγική διαδικασία. Και αυτό γιατί η νέα τεχνολογία της ρομποτικής, των υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης διευρύνει στην παραγωγική διαδικασία την αυτοματοποίηση και αυξάνει, ως εκ τούτου, το επίπεδο της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα η ίδια ποσότητα των προϊόντων, που εμπεριέχει και την βελτίωση της ποιότητας τους, να παράγεται με λιγότερους εργαζόμενους. Από την άποψη αυτή, η σημαντική αύξηση κατά 30% του επιπέδου παραγωγικότητας των επιχειρήσεων και η μείωση του κόστους εργασίας κατά 18%-33% στην μεταποίηση, οδήγησε, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ρομποτικής, στην αύξηση του συνολικού αριθμού των βιομηχανικών ρομπότ κατά 11% το 2015 (1,6 εκατομ. ρομπότ) σε σχέση με το 2014, με προοπτική μέχρι το τέλος του 2019 ο συνολικός αριθμός ρομπότ στην διεθνή οικονομία να φθάσει στα 2,6 εκατομ.

 

Πιο συγκεκριμένα, στις ΗΠΑ ο αριθμός των ρομπότ στη βιομηχανία ανέρχεται σε 300.000 και

στις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Αγγλία) ο αριθμός, σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Ρομποτικής, ανέρχεται σε 340.000 και στην Κίνα ο αριθμός των ρομπότ εκτιμάται ότι στα τέλη του 2017 θα φθάσει τα 420.000.

Με άλλα λόγια, στο σύνολο της βιομηχανίας αντιστοιχούν στην Ν. Κορέα και στις ΗΠΑ 411 ρομπότ ανά 10.000 εργαζόμενους, ενώ στην Ιαπωνία αντιστοιχούν 213 ρομπότ, στη Γερμανία 170 ρομπότ, στην Ταϊβάν 159 ρομπότ και στη Γαλλία αντιστοιχούν 126 ρομπότ ανά 10.000 εργαζόμενους. Είναι προφανές, ότι η ρομποτική αυτή πραγματικότητα και προοπτική, επηρεάζει σημαντικά τη σχέση τεχνολογίας και εργασίας, σε βαθμό που μέχρι το 2030 εκτιμάται ότι τα ρομπότ θα υπερβούν την ευφυία και τη δεξιότητα του εργαζόμενου, θα αυτονομηθούν λειτουργικά, θα αυτό-επισκευάζονται και τέλος θα αντικαταστήσουν το 38% των θέσεων εργασίας, με αποτέλεσμα να απωλεσθούν μισθοί της τάξης των 15 τρις ευρώ. Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων καθώς και της συμβολής της λειτουργίας των ρομπότ στην αύξηση της ανεργίας, στην απώλεια φορολογικών εσόδων, ασφαλιστικών εισφορών, διεύρυνσης των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων, κλπ., κατατέθηκε (Ιανουάριος 2017) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Σχέδιο ψηφίσματος από την Επιτροπή νομικών υποθέσεων, προκειμένου «να αναγνωρισθούν τα ρομπότ ως ηλεκτρονικά πρόσωπα» και ως εκ τούτου οι ιδιοκτήτες - εργοδότες της συνεχώς αυξανόμενης στρατιάς των ρομποτικών εργατών να πληρώνουν γι’αυτά φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.

 

Όμως, στη συνεδρίαση της 16/2/2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία, την απόρριψη της πρότασης φορολόγησης των ιδιοκτητών των ρομπότ, θεωρώντας ότι «το ζήτημα είναι πρόωρο και πολύπλοκο και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε πενήντα χρόνια». Η απόφαση αυτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που στην ουσία νομιμοποιεί την εγκαθίδρυση του «νέου τεχνολογικού υποδείγματος του κεφαλαίου» καθώς και «την αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία» των ρομπότ, δέχθηκε την κριτική του ιδρυτή της Microsoft B. Gates, o οποίος υποστήριξε ότι «η εργασία των ρομπότ πρέπει να φορολογείται όπως η ανθρώπινη εργασία», γιατί διαφορετικά οι κατασκευαστές και οι ιδιοκτήτες των ρομπότ θα αποκομίζουν τεράστια κέρδη που θα παράγει η αυτοματοποιημένη εργασία, χωρίς να καταβάλλουν φόρους στο Κράτος και ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία κοινωνικής ασφάλισης, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η επιδότηση ανεργίας των ανέργων, λόγω της χρήσης των ρομπότ καθώς και η επιμόρφωση, η επανεκπαίδευση και η επανένταξη τους στην αγορά εργασίας.

 

Με άλλα λόγια, παρά  την απόρριψη της πρότασης φορολόγησης των ιδιοκτητών των ρομπότ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διαπιστώνεται ότι άνοιξε, για διαφορετικούς λόγους, η συζήτηση του σοβαρού, σύνθετου και περίπλοκου αυτού ζητήματος της παραγωγής, της τεχνολογίας και της εργασίας σε διεθνές επίπεδο, δεδομένου τόσο του ενδιαφέροντος της τεχνολογικής επιστημονικής και ερευνητικής κοινότητας, όσο και των επιχειρήσεων παραγωγής τεχνολογίας, ρομπότ και τεχνητής νοημοσύνης. Στην κατεύθυνση αυτή, θεωρούμε ότι για την ουσιαστική και πλήρη άρση των συνεπειών «της απασχόλησης» των ρομπότ, ο πρόσθετος παραγωγικός πλούτος, λόγω της χρήσης των ρομπότ στη βιομηχανία και την οικονομία, απαιτείται να κατανεμηθεί ως κοινωνικό κεφάλαιο σε είδος (μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών) και σε χρήμα (χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης και του Κράτους για την επανένταξη των ανέργων στην αγορά εργασίας).

 

Επικοινωνία

E-MAIL: savvas.robolis@gmail.com

FIND US:

PHOTOGRAPHY: GEORGE TSAFOS

DESIGNED BY:

Copyright © 2016

ΣΑΒΒΑΣ ΡΟΜΠΟΛΗΣ

graphics